Ik heb een hele waslijst in mijn hoofd van wat er vandáág moet gebeuren.

Debiteuren administratie bijwerken, betalingen doen naar leveranciers, informeren bij collega P. naar de prijsafspraken met een leverancier, met collega M. over de opgenomen vakantiedagen van collega S. 

Tussendoor de vaatwasser uitruimen en weer inruimen. Want iedereen heeft vanochtend zijn ontbijtrommel voor mij achtergelaten. Verzekeringsformulieren invullen (want als het niet deze week gebeurt, krijgen we een forse premieverhoging, krijg ik door via mail van de verzekeraar), informeren bij onze accountant naar cijfers van 2015, een lege wasmachine op 90 graden aanzetten want, wat is die geur in de bijkeuken?!??
Betalingsherinnering naar klanten sturen, de strijk van 3 weken (en 6 personen) bijwerken en foto’s bewerken van mijn laatste reis naar Dubai. En eigenlijk nog een aantal dingen. Maar die ben ik ondertussen vergeten. Of heb ik ze al gedaan?

Maaaar in ieder geval genoeg te doen en zeker dingen waarbij ik geen mensen om me heen kan hebben Lunchtijd. Ik hoor ineens de voordeur opengaan. Oudste kind heeft uitval. Niets zo onbetrouwbaar als de roosters van studenten en middelbare scholieren. 

Na een kort praatje dan maar doen alsof ze er niet bij is. Een beetje onaardig, maar wel even noodzakelijk nu ik alles wil doen wat ik van mijzelf moet doen. 

Eerst moet ik over mijn irritatie heen, want ik houd niet van dat soort verrassingen als ik denk dat ik tot 14.45 uur het huis voor mijzelf heb. En dan verder met de volgende klus op mijn lijst.

Manlief stond vanochtend 5 minuten demonstratief voor de kledingkast.  Op zoek naar een overhemd, voor het geval ik de boodschap niet begreep. “Even” dit varkentje wassen dan, resultaat: 1 wasmand vol en 3 overhemden verder en moet ik weer vliegen – vliegen-bezem-heks- het is tenslotte bijna Halloween – richting het schoolplein.

Dinsdag dus. Dinsdag heeft jongste van 7 zwemles na school. Na 95 lessen in het snikhete zwembad, heb ik 95 keer gehoord: “Mam, ik wil niet, het water is zo koud”. Ik denk, ja right, voor mij voelt het als een goedkoop sauna bezoek.
Maar nu is er misschien na de les van volgende week zicht op het afzwemmen voor het lang gehoopte diploma A. Dit verhaal wordt dus vervolgd.

Eerst moet ik bedenken wat ik alle hongerige en veeleisende pubers in huis zal voorschotelen want vanavond ben ik alleen thuis met de 3 mensen die ik zelf op de wereld heb gezet en ons bonus kind.

Manlief is op stap naar een semi zakelijk bijenkomst. Veel plezier ermee!

Dus rechtstreeks vanuit het zwembad naar de Appie om de hoek iets proberen te vinden wat niet te moeilijk is en dus snel klaar en ook nog in de smaak valt bij de kinderen. Wat heel lastig is, want er is er altijd eentje die dit of dat niet lust. Meestal zeg ik dan: “Jammer dan, dit is vanavond het menu en daar moet u het mee doen”  – quote Mr. Frank Visser –  😉

Maar vanavond heb ik geen zin in gezeur dus ik koop veel te veel. Voor alle smaken iets. 

Het wordt quiche (2 verschillende smaken), rijst met ragout (favoriet van kind nr. 2 en nr. 4) en 2 soorten salades. Salade is voor mij, aangezien ik aan zaterdag moet denken.

Zaterdag gaan vrienden van ons trouwen. Ik heb besloten –  tegen alle weersverwachting in, het koelt ’s avonds af tot 9 graden – dat ik een beeldig donkerblauw jurkje aan ga doen met blote armen en blote benen. 

Zoals mijn vriendin zou zeggen: “Van kou lijden gaat alles strak zitten.” 

Maar goed. Zoals gehoopt is alles binnen 20 minuten klaar. Jongste kind is ondertussen gedoucht en heeft haar haar gewassen. Met te veel crème spoeling, dat dan weer wel, waardoor ze rare rode vlekken op haar voorhoofd heeft. Waarschijnlijk een allergische reactie. Ok, dat wordt dan voortaan shampoo en spoeling bij de natuurwinkel kopen. Wat zit allemaal voor rotzooi in dat je acuut een allergische reactie krijg?!?!

Binnen 5 minuten is kind nr. 3 klaar met eten en roept: “Doei, ik moet naar hockey training”.

Ik: ”Maar je heb bijna niets gegeten”. Kind nr. 3: “Ja, ik eet straks verder”.

Ik wou dat je mijn gezicht nu kon zien.

Uiteindelijk niet alleen mijn salade met witlof en appel gegeten maar toch van de quiche en van de rijst en van de ragout gesnoept. ☹ Dan maar extra mijn best doen morgenochtend in de sportschool. Van de foto’s bewerken is vandaag niets meer gekomen. 

Gelukkig heb ik vanavond een date met mijn strijkijzer. Ik was even bang dat ik op de bank kon liggen met een kopje thee en een fijn boek. Lucky me.